~ Lili's Lolita PLacE ~

จากที่เปิดร้านมาได้เกือบ 2 อาทิตย์แล้ว

ก็พอจะเข้าใจกับลูกค้ากลุ่มต่างๆได้ประมาณนึง

ไม่รู้ัว่าที่อื่น จะเป็นแบบนี้รึเปล่านะ แต่ยังไงจะเล่าให้ฟังค่ะ

เป็นการแชร์ประสบการณ์ไปในตัว เผื่อใครอยากจะมาเดินเที่ยว

หรืออาจจะอยากมาค้าขายแถวนี้

background:

เราเปิดร้านเครื่้องประดับ handmade จากคริสตัล แล้วก็รับงาน make to order ด้วย

สวนลุมไนท์บาซาร์เป็นตลาดกลางคืน

ส่วนมากคนที่มาเดิน คือ นักท่องเที่ยว และคนไทยกลุ่มนักศึกษา-คนเลิกงาน

อัตราส่วนเกือบจะ 50/50 สินค้าเลยมีหลากหลาย

แบ่งเป็นโซนๆ ตามนี้ค่ะ

โซนสุโขทัย - งาน handmade แบบไท้ยไทย พวกผ้าไหม งานสาน งานสลัก

โซนลพบุรี - คล้ายๆ สยามค่ะ เป็นสินค้า่แฟชั่น เสื้อผ้าเครื่องประดับ แล้วก็พวกสินค้าแต่งบ้านแบบเก๋ๆ

โซนอยุธยา - โซนนี้เราอยู่ค่ะ เป็นเหมือนลูกผสมระหว่างลพบุรี+สุโขทัย คือมีของแฟชั่นด้วย แล้วก็งานฝีมือด้วย แต่เสื้อผ้าจะเยอะหน่อย

โซนที่ไม่แน่ใจ - โซนด้านหลังเกือบติดโซนสัตว์เลี้ยง ขายพวกเฟอร์นิเจอร์สวยๆ โคมไฟ โซฟา กับโซนหน้ารถใต้ดิน เป็นแนวนวดผ่อนคลาย

ด้วยความที่ลูกค้ามีหลายกลุ่ม เลยพอจะจำแนกพฤติกรรมการซื้อได้คร่าวๆ ตามนี้ (ปล. อ้างอิงตามที่เราเจอนะคะ อาจจะตกหล่นบ้างก็เพราะยังไม่เจอกับตัว)

1. คำว่า handmade ไม่้ใช่จุดขาย

มีหลายคนเข้าใจว่างาน handmade ที่นี่น่าจะขายดี เรียกราคาได้ แต่ด้วยความที่ ทุกร้านแฮนด์หมด ดังนั้นเลยกลา่ยเป็นเรื่องธรรามดาของที่นี่ไป ลูกค้าดูที่ตัวราคา+รูปแบบเป็นหลัก นั่นหมายความว่าสินค้าของคุณต้องมีจุดขายที่เด่นชัดจริงๆ จึงจะสามารถเรียกราคาแลละเรียกลูกค้าได้

2. Tourist Behavior

คิดถึงวิชาที่เรียนสมัยมหา'ลัยจริงๆ ค่ะ แถมเป็นวิชาที่ได้แค่ C อีกตะหาก แต่มันเอามาใช้กับธุรกิจนี้เต็มๆเลย

- ลูกค้าต่างชาติโซนตะวันตก จะชอบพวกเสื้อผ้า หรือถ้าเป็นเครื่องประดับก็จะเป็นแบบงานถัก งานเชือกสาน หรือพวกหินอะไรเทือกนั้น คริสตัลและลูกปัดจะไม่ค่อยสนใจ (เข้าใจว่าของบ้านเค้ามันคงสวยกว่าบ้านเรา เลยรู้สึกว่ากรูจะซื้อกลับไปทำไมวะ) นานๆ ทีจะเจอลูกค้ากลุ่มนี้รี่เข้ามาในร้าน และลูกค้ากลุ่มนี้ส่วนมากไม่ค่อยต่อราคาค่ะ ถ้าชอบก็ซื้อเลย อาจจะขอ discount บ้างเล็กน้อย แต่ถ้าไม่ได้เค้าก็ไม่มายด์

- ลูกค้าชาวเอเชีย ผมดำหน้าหมวยหน้าตี๋ทั้งหลาย จะสนใจสินค้าแฟชั่น อาจจะเป็นเพราะว่าแฟชั่นในเอเชียมันเอนไปทางเดียวกัน (และอาจจะถูกกว่าบ้านเค้า) ก็เลยสนใจพวกนี้ กลุ่มนี้จะเรียกราคาจากงาน handmade ได้บ้าง แต่ก็ต่อราคาโหดเหมือนกัน แต่ก็เหมือนกลุ่มบนค่ะ ชอบก็ซื้อเลย ซื้อเยอะด้วย

เราขายต่างหูให้อาเจ๊คนนึง คาดว่าเป็นฮ่องกง แกเดินดุ่มเข้ามาในร้าน หยิบๆๆ แล้วก็จ่ายตังค์ ไม่ต่อซักกะบาทเดียว นึกอยู่เหมือนกันว่าแกจะเอาไปขายต่อหรือเปล่าูู ^^"

คนญี่ปุ่น จะตื่นเต้นกับ handmade มากกว่าชาติอื่น (เท่าที่เจอนะคะ) ซื้อแบบไม่ต่อรา่คาเหมือนกัน สนใจพวกกิ๊บติดผม ที่คาดผมสวยๆ แล้วก็คริสตัลเป็นพิเศษ (ก็มันคิร๊า ~)

- คนไทย เน้นราคา 555+ (เป็นเ้รื่องเจ็บปวด แต่เป็นเรื่องจริง) คือ ของสวยน้อยกว่า แต่ถูกกว่า ชั้นหยิบ อันไหนทำท่าดูออกว่าชอบ แต่ถ้าแพงเกินกว่าที่เค้าตั้งใจ ก็จะค่อยๆวางแล้วเดินเฉไฉไปดูอย่างอื่นแทน ลูกค้าคนไทยจะได้งาน make to order เยอะค่ะ แบบว่า นั่งทำได้ตามสั่ง เลือกสีเลือกลาย อันนั้นจะได้เยอะหน่อย

- แขก.. เอ่อ อันนี้ขอยกไปตั้งประเด็นใหม่เลยดีกว่า...

3. สุดยอดเขี้ยว - สุดยอดนักต่อราคา

เข้าใจเลยว่าทำไมคนสมัยก่อนถึงบอกว่า "เจองูกับเจอแขก ให้ตีแขกก่อน" (อันนี้พูดถึงแขกที่เจอนะคะ ไม่ได้เหมารวมทั้งหมด แบบดีๆก็คงมีแหละ แต่เรายังไม่เจอเลยง่ะ) ต่อราคามหาโหดสุดๆ

สร้อยคอคริสตัลยาว เราขาย 350 พี่แกต่อ "100 นึงได้มั้ย"

เอ่อ เอารองเท้าแทนมั้ยคะ?....

สร้อยข้อมือลูกปัดมุก เส้นละแค่ 59 บาท

"นี่ไม่ใช่มุกแท้นี่ พลาสติก.. 30 ได้มั้ย" << in English ค่ะ

พลาสติกแล้วกรูได้มาฟรีเรอะ แสรดดดดด มันก็มีมูลค่านะเฟ้ย 59 ยังจะต่ออีก เลยตอบมันไปว่า

"If you need a REAL one, you should go to Sukhothai zone, But I can guarantee that the price must be MUCH higher than mine." ----- จบข่าว ไม่ซื้อก็ช่าง ฮ่วย..

(ข้อดีของการพูด eng ได้ คือเอาไว้ตอกหน้าคนพวกนี้ได้นะคะ สะใจพิลึก)

 *ขอบคุณTenreI ที่ช่วยแก้ตัวสะกดนะคะ*

ก็ไม่รู้ใครมันช่างเสี้ยมสอนชาวต่างชาติว่า มาเมืองไทยต้องต่อราคา ไอ้คนต่อเป็นก็ไม่ว่าอะไร บางคนนี้ พันต่อเหลือร้อย ป๊ะเหอะค่ะ ไม่โดนคนไทยด่าก็บุญแล้ว

ดังนั้นอย่าแปลกใจ ถ้าสินค้าในสวนลุมไนท์จะมีราคาคนไทย กับราคาฝรั่ง ก็เพราะมันเป็นแบบนี้แหละค่ะ เค้าตั้งราคาฝรั่ง ก็เอาไว้เผื่อพวกนี้ต่อ ไม่งั้นก็ขาดทุนย่อยยับกันไปเลย ค่าที่ในนั้นไม่ใช่ถูกๆนะคะ เหอะๆๆ...

วันนี้นึกออกแค่นี้ ไว้เจออีกจะมาเล่าใหม่

ขอตัวไปนั่งทำของลงร้านก่อนเน้อ~

ปล. กำลังลุ้นว่าเดือนนี้จะได้ค่าเช่าที่มั้ยเนี่้้ย ฮ่าๆ (หัวเราะชีช้ำ)